با اجرای طرح هدفمندی یارانه ها، بسیاری از معادلات پیشین روابط اقتصادی و اجتماعی جامعه دچار تحول اساسی شده و در آینده نیز شاهد تاثیرات جدید این طرح خواهید بود.
از جمله این تغییرات كه اكنون كاملا آشکار شده و به روشنی می توان روی آن انگشت گذاشت، الگوی استفاده از خودرو شخصی است. تا امروز ترجیح بسیاری ازشهروندان به ویژه پایتخت نشینان خودرو شخصی بر وسایل حمل و نقل عمومی (البته ناكارآمد) بوده است. تاکنون داشتن خودرو شخصی با بنزین ارزان، خصوصا برای هر تهرانی توجیه اقتصادی داشت. بنابراین سعی می كرد به هر وسیله ممكن از جمله وام و قرض و قوله یك دستگاه خودرو خریداری نموده و یك عمر آسایش خود و خانواده اش را تامین كند!
اما اكنون تملك وسیله نقلیه شخصی به هر طریق ممكن، در سایه اجرای طرح هدفمندی یارانه ها منتفی است. با بنزین به نرخ آزاد، دیگر حتی برای طبقه متوسط هم مقرون به صرفه نیست كه سوار خودرو شخصی شود. یعنی در حقیقت از عهده مخارج آن بر نمی آید. اكنون برای یك خانواده با درآمد متوسط، نه امكان تامین هزینه سوخت خودرو به نرخ آزاد وجود دارد و نه تامین هزینه های جانبی مانند بیمه (حداقل یك میلیون تومان در سال) تعمیرات و سرویس معمولی و قبض های جریمه ای كه دوربین های پیدا و نهان پلیس به حسابتان منظور می كند، عوارض سالانه و هزینه معاینه فنی و ...در نتیجه خانواده ای كه تا دیروز با خرید یك دستگاه خودرو در روز های تعطیل تابستان سری به ییلاقات اطراف تهران و جاده چالوس می زد تا كنار رود خانه همراه با خانواده تمدد اعصابی كند. اكنون باید به پاركی كه شهرداری محل ساخته اكتفا نماید و دور هوای پاك و پاكیزه كوهستان را هم خط بكشد. و این یعنی حذف یارانه هوای سالم برای شهرنشینان.
به علاوه با اقتصادی نبودن خرید خودرو شخصی ، در آینده دهك های پایین و متوسط قادر به خرید وسیله نقلیه شخصی نخواهند بود و تنها دهك های بالا كه درآمد كافی دارند، همراه مدیران دولتی ،كه دستشان به خزانه كشور بند است، می توانند سوار خودرو شخصی شوند و برای بقیه هم مقرون به صرفه نیست سرمایه كلانی را خرج خرید خودرو كنند و بعد به دلیل هزینه های بالا از آن استفاده نبرند و در پاركینگ بخوابانند. همین پول اگر به سپرده بانكی تبدیل شود، هم عایدی خانواده را افزایش می دهد و هم در مخارج مربوط به تعمیر و نگهداری و شارژ خودرو صرفه جویی می شود.
درنتیجه تا چند سال دیگر خیابان های تهران كم كم فقط در قرق اشراف خواهد بود و خیلی ها كه امروز به عنوان سرمایه و وسیله آسایش به این مركوب بنزین خوار دل بسته اند، ناچارند اتوبان های تهران را به خاطر هزینه های بالای بنزین، بیمه، تعمیر و نگهداری و ... برای طبقات اشراف خالی كنند.