در درگیرى هاى میدان ونك قمه به دست هایى كه جلو مى‌آمدند، ۸۰ درصدشان مست بودند یا شیشه مصرف كرده بودند و هر كه را مقابلشان بود، مى زدند. باران سنگ و كوكتل مولوتف بر سر مردم مى بارید. یاد صحنه اى مى‌افتم كه خیلى ها در حال فرار بودند. جوانى وسط ایستاده بود و فریاد مى زد: كجا؟! برگردید اهل كوفه ! كجا هستند همت ها و باكرى ها... برگردید! با همین فریادهاى ایشان تعداد بسیارى حتى از مردم عادى، حتى كسى كه خودش به میرحسین موسوى راى داده بود، برگشتند و به مقابله با آشوبگران پرداختند و از زن و بچه مردم دفاع كردند. صحنه دفاع اینها از مردم، بهترین تصویرى بود كه من در این ۱۳ روز دیدم، بخصوص اینكه اكثر بچه هاى بسیج با دستان خالى به صحنه آمده بودند.

(تصاویر زیر مربوط است به حامیان کاملا آرام جناب مهندس موسوی در حال سنگ پراکنی و ورود غیرقانونی به محوطه بسیج، لطفا از عبارت اراذل و اوباش درباره آنها استفاده نکنید!)

 

  

  

   

از اينكه چند ماهي دوباره غيبت نموديم كمال پوزش و عذرخواهي را دارم

اميدوارم با عنايات حق بتوانم دوباره در محضر ژورناليستها و اصحاب قلم و رسانه باشم

با تشكر

اینجا مراغه صدای مارا از شهری که تا چند روز دیگر سفر خواهید کرد می شنوید!

سه شنبه بيستم تير ماه 1385 خاطره اي ماندگار در اذهان شهر وندان مراغه اي نقش بسته است. چرا كه در اين روز ، رييس جمهور محبوب و مقتدر ،با حضور خود در این شهر بياناتي را ايراد فرمودند كه بسيار قابل توجه و برخوردار از برداشت حقيقي وواقعي ايشان از مراغه بود .

  هنگامي كه ايشان با شعار (( احمدي نژادساغ اولسون _ مراغه  استان اولسون )) روبرو شدند ، قرمودند (( ظاهرا مراغه ايها از عملكرد مسئولانشان راضي نيستند . چون اگر راضي بودند مراغه به سرعت و بيش از گذشته پيشرفت ميكرد .))ايشان بلوغ سياسي خود رابا بيان اين جمله به  اعلي درجه به منصه ي نمايش گذاشت . و به مخاطبان خود اين مفهوم را رساند كه خود بواسطه ي حضور چندين ساله در مديريت استان محل خدمت خود ،در صف خدمت به مردم ، با مشكلات مردم آگاهي دارند.

 حال بعد از گذشت سال از سفر ايشان به شهر تاريخي مراغه ، می خواهم بگویم جناب آقای دکتر بعد از ۳ سال مسئولین و مدیران شما چه کرده اند؟ به این سئوال مردم جواب دهید که اگر سه سال قبل از مسئولین خود راضی نبودند آیا امروز راضی هستند؟ این را در حضور شما در بین مردم فهیم این شهر خواهیم فهمید. 

مردم بزرگوار ايران اسلامي خود به خوبي واقفند كه مهمترين شاخصه در هر فردي ، نحوه ي انديشه و تفكر او ميتواند باشد .وقتي رييس جمهور با تمام اقتدار در خصوص رشد و توسعه ي گردشگري در مراغه دستور اكيد صادر ميكنند ، نشان از نگاه مثبت ايشان به مسايل پيرامون منطقه ، ميباشد . و زير بناي توسعه ي مناطق مختلف كشور را بر اساس پتانسيلهاي موجود به خوبي ارزيابي كرده اند.

آقای رئیس جمهور امروز بعد از سه سال تنها ۳۰ درصد از مصوبه شما در مراغه به مرحله اجرا در آمده است مسئولین استانی با چه رویی همراه شما در بین مردم این شهر حضور خواهند یافت‌ خدامی داند؟

لابد بعضي از آقايان انتظار داشتند كه اگر مثلا ايشان قول احداث دو مجموعه ي ورزشي براي پسران و دختران مراغه اي ميدهند ، عمله بنا، بيل و كلنگش را هم بايد از نهاد رياست جمهوري بفرستند . پس شان وجود مديريت منطقه اي چيست ؟ الله اعلم.

 آيا وقت آن نرسيده است كه از اهم اقدامات انجام شده در خصوص سفر رييس جمهور محترم به مراغه و مراتب پيگيريهاي به عمل آمده ، مردم شريف و قدردان مراغه مطلع شوند ؟ و بدانند كه اينده مراغه ا با همت چه كساني رقم ميخورد ؟ و به همت چه كساني به پسرفت خود ادامه ميدهد ؟

 كوتاه سخن اينكه در انديشه والاي رييس جمهور در خدمت رساني به مردم ، شك و ترديدي وجود ندارد . اما مديران چقدر براي پيشبرد اهداف ايشان تلاش نموده و موجبات رضايتمندي شهر وندان را فراهم كرده اند ؟

و اين  موضوعي است افكار عمومي بايد خود به قضاوت بنشيند. 

با سلام محضر دوستان

مرد ناشناس

--------------------

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ

زن بیچاره ، مشك آب را به دوش كشیده بود و نفس نفس زنان به سوى خانه اش مى رفت .

 مردى ناشناس به او برخورد و مشك را از او گرفت و خودش به دوش كشید.

 كودكان خردسال زن ، چشم به در دوخته منتظر آمدن مادر بودند. در خانه باز شد.

 كودكان معصوم دیدند مرد ناشناسى همراه مادرشان به خانه آمد و مشك آب را به عوض مادرشان به دوش ‍ گرفته است . مرد ناشناس مشك را به زمین گذاشت و از زن پرسید:

خوب معلوم است كه مردى ندارى كه خودت آبكشى مى كنى ،

چطور شده كه بى كس مانده اى ؟

شوهرم سرباز بود. على بن ابیطالب او را به یكى از مرزها فرستاد و در آنجا كشته شد. اكنون منم و چند طفل خردسال .

مرد ناشناس بیش از این حرفى نزد. سر را به زیر انداخت و خداحافظى كرد و رفت ، ولى در آن روز آنى از فكر آن زن و بچه هایش بیرون نمى رفت . شب را نتوانست راحت بخوابد.

صبح زود،زنبیلى برداشت و مقدارى آذوقه از گوشت و آرد و خرما در آن ریخت و یكسره به طرف خانه دیروزى رفت و در زد.

كیستى ؟

همان بنده خداى دیروزى هستم كه مشك آب را آوردم ، حالا مقدارى غذا براى بچه ها آورده ام

خدازتوراضى شودوبین ما و على بن ابیطالب هم خدا خودش حكم كند!

در باز شد و مرد ناشناس داخل خانه شد، بعد گفت :

دلم مى خواهد ثوابى كرده باشم ، اگر اجازه بدهى ، خمیر كردن و پختن نان ، یا نگهدارى اطفال را من به عهده بگیرم

بسیار خوب ! ولى من بهتر مى توانم خمیر كنم و نان بپزم ، تو بچه ها را نگاه دار تا من از پختن نان فارغ شوم .

زن رفت دنبال خمیر كردن . مرد ناشناس فورا مقدارى گوشت كه خود آورده بود كباب كرد و با خرما، با دست خود به بچه ها خورانید. به دهان هركدام كه لقمه اى مى گذاشت مى گفت :

فرزندم ! على بن ابیطالب را حلال كن ، اگر در كار شما كوتاهى كرده است

خمیر آماده شد. زن صدا زد: بنده خدا همان تنور را آتش كن .

مرد ناشناس رفت و تنور را آتش كرد. شعله هاى آتش زبانه كشید و چهره خویش را نزدیك آتش آورد و با خود مى گفت :

حرارت آتش را بچش ، این است كیفر آن كس كه در كار یتیمان و بیوه زنان

كوتاهى مى كند

در همین حال بود كه زنى از همسایگان به آن خانه سر كشید و مرد ناشناس ‍ را شناخت ، به زن صاحب خانه گفت :

واى به حالت ! این مرد را كه كمك گرفته اى نمى شناسى ؟!

 این امیرالمؤمنین على بن ابیطالب است

زن بیچاره جلو آمد و گفت :

 اى هزار خجلت و شرمسارى از براى من ، من از تو معذرت مى خواهم .

نه ، من از تو معذرت مى خواهم كه در كار تو كوتاهى كردم

-----------------------------------------

موفق ودرپناه حق باشید

 منبع:

داستان راستان

اثر : استاد شهید مرتضى مطهرى

 پرنده گفت: «من فرق درخت‌ها و آدم‌ها را خوب می‌دانم. اما گاهی پرنده‌ها و آدم‌ها را اشتباه می‌گیرم.»

 انسان خندید و به نظرش این خنده‌دارترین اشتباه ممکن بود.

 پرنده گفت، «راستی، چرا پر زدن را کنار گذاشتی؟» انسان منظور پرنده را نفهمید: اما باز هم خندید.

 پرنده گفـت: «نمی‌دانی، تو آسمان چه‌قدر جای تو خالیست.» انسان دیگر نخیدید.

 انگار ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد. چیزی که نمی‌دانست چیست. شاید یک آبی دور. یک اوج دوست داشتنی.

 پرنده گفت: «غیراز تو، پرنده‌های دیگری را هم می‌شناسم که پر زدن از یادشان رفته است. درست است که پرواز برای یک پرنده ضروری است، اما اگر تمرین نکند. فراموش می‌شود.»

 پرنده این را گفت و پر زد. انسان رد پرنده را دنبال کرد تا این که چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش، آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.

 آن وقت خدا بر شانه‌های کوچک انسان دست گذاشت و گفت: «یادت می‌آید، تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود. اما تو آسمان را ندیدی. راستی، عزیزم، بال‌هایت را کجا جا گذاشتی؟»

 انسان دست بر شانه‌هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد.

 آن وقت رو به خدا کرد و گریست.

نامه پراحساس یک مادر خطاب به گلشیفته فراهانی

سلا‌م گلشیفته جان؛ این روزها نام تو را از خیلی‌ها می شنوم و در هر مجلس و مهمانی ای نقل زبانهایی.شنیده ام رفته ای به ینگه دنیا و ...

گلشیفته جان، وقتی ۲ سال پیش با پسر بزرگم رفتم به سینما كه فیلم میم مثل مادرت را ببینم،از بازی گرم و صمیمانه تو همه صورتم از اشك خیس شد،آن لحظه شك نداشتم كه همه مادران ایرانی شبیه گلشیفته اند و گلشیفته، نقش پنهانی است از تصویر مادری كه هر ایرانی در ضمیرش دارد.مادری كه همه وجودش ایثار و از خود گذشتگی است،می سوزد تا نور و گرمی و محبت وحیات ببخشد،"هست"برای آن كه فرزندش "باشد."مادری كه یك زیبایی آسمانی در رخسارش موج می زند و ترنم لبانش به ذكری الهی، در خانه نور می پراكند.

یادت هست هنگامی كه تو با مشت به شیشه كوبیدی و دستت غرق خون شد تا فرزندت نجات یابد،چگونه رسول ملا‌قلی پور در پشت صحنه زار زار گریست؟رسول،چهره مادر خودش را در تو ترسیم كرد.تو زنی شدی به شكل مادر رسول،به شكل مادر همه ایرانی‌ها.این تاج افتخار را رسول بر سرت گذاشت پیش از آن كه آن حادثه،آن خبر شوم رخ دهد.

اما حالا‌ تو رفته ای آن ور دنیا و عوض شده ای.می گویند می خواهی ستاره فیلم‌های‌هالیوود شوی.

گلشیفته جان،نمی دانم كه مادرت در قید حیات هست یا نه، اما می خواهم به عنوان یك مادر با تو حرف بزنم.دخترم،تو می دانی كه‌هالیوود كجاست؟

می دانم كه هنر پیشه هستی و به اندازه همه گیس‌های سفید من در شباب عمرت فیلم دیده ای،عمرت دراز باد مادر،اما خبر از دنیای‌هالیوودی‌ها داری؟می دانی این اختاپوس بر هر زنی كه چنگ بیندازد تا چه منجلا‌ب‌هایی سقوطش می دهد؟ دخترم،دنیای غربی كه تو اكنون به آنجا رفته ای،ترمز بریده است.غرق شدن در تنعمات عجیب و تهوع آور جسمی،دارد مثل موریانه پایه‌های خانواده‌ها رادر غرب می جود...می دانم،می دانم كه آنها پیشرفته اند،اما این پیشرفت‌ها چشمت را كور نكند.

دخترم،برای من كه مادرم قابل تصور نیست كه چگونه یك هنرپیشه زن غربی،در حالی كه از استودیو به خانه می آید و تنش به ننگ بوی مردی غریبه آغشته است،می تواند آغوشی پر از عشق را به همسرش هدیه دهد؟ چگونه چنین زنی همراه فرزندش،در برابر پرده سینما یا تلویزیون می نشیند،و صحنه هم آغوشی خود و هنرپیشه ای بیگانه را تماشا می كند؟گلشیفته جان، دنیای رسانه و تبلیغات،خیلی پر هیاهوست مادر جان!مبادا زرق و برق‌هالیوود چشمت را كور كند كه گوهر عصمت و عفافت را بدزدند. شهرت، طعم خوشایندی دارد در شباب عمر.شهرت،یعنی پول،احترام،فلشهای پرنور دوربین‌های عكاسی و هلهله و هورای میلیونها هوادار در سراسر جهان.دخترم،هالیوود می تواند تو را به قله شهرت جهان برساند،می تواند نام تورا در تاریخ سینمای جهان جاودانه كند،می تواندحساب بانكی تو را با ارقام نجومی پر كند،دستشان درد نكند،خیلی هم خوب است كه به این چیزها می رسی مادر.اما به یاد داشته باش كه حتی اگر لباسی از یاقوت برتنت كنند،تاجی از الماس بر سرت بگذارند،و در قصری پر از جواهرات رنگین و افسانه ای ساكنت كنند، جای خانه ای گرم از محبت و هلهله شادمانه كودكت را نخواهد گرفت.این درسی بود كه رسول ملا‌قلی پور به تو یاد داد،اما خیال می كنم خوب این درس را یاد نگرفته ای.از تو خواهش می كنم یك بار دیگر بنشین و فیلم میم مثل مادر را ببین؛ببین رسول می خواسته در این فیلم چه چیزرا به تو و به همه دختران ما حالی كند؟

فراموش نكن گلشیفته جان كه تو اول یك مادر هستی،بعد یك هنرپیشه،اول یك مادر هستی بعد یك شهروند،اول یك مادر هستی بعد یك...حتی همسر. گلشیفته،هیچ چیز،هیچ چیز در دنیا وجود ندارد كه بخواهی برای آن لذت یك مادر پاك و نورانی بودن را از دست بدهی.تمام فرصت‌های درخشان‌هالیوود هم نمی تواند لذت یك لحظه از تجربه شگفتی را كه امثال مادر ملا‌قلی پور درك كرده اند به توهدیه بدهد.هنرپیشه باش گلشیفته جان،به فكر ترقی و پیشرفت باش عزیزم، اما قبل از هر چیز یك"مادر"باش.

هانیه میرزاییان به نقل از روزنامه سیاست روز

روز قبل: در پناه خدا، آن روز دوبار اين کلمه را تکرار کرد

رفتن مادر به سفري يک روزه که به اندازه ي تمام عمر

دخترک طول کشيد،

آن روز: دخترک عضو گروه نمايش مدرسه بود، روز پنجشنبه

دوازده بهمن اجراي برنامه بود، چقدر بچه ها منتظر اين روز بودند،

گروه شان جزو بهترين ها بود و او از نقش هاي اول اين گروه،

ساعت دوازده نمازخانه ي مدرسه: دخترک به کنجي پناه مي برد ُدل گرفته به نظر ميامد، از شلوغي بچه هاي گروه نمايش به آن گوشه گريخته بود تا مجالي آرام شود، دلش بي تاب بود، مدتها بود دلش بي تاب بود، آن روزها دل کوچکش را نميخواست به راه هاي بد ببرد، با خودش فکر ميکرد از ناراحتي براي مادربزرگ بيمارش بوده است که 17 روز پيش از دنيا رفته بود، ميگفتند مرگ براي او عروسي بوده است، 17 سال کامل فلج بود، با اينکه صدايي از مادربزرگ نشنيده بود ولي هميشه به خاطر عشق مادرش به مادربزرگ او هم مادربزرگ را دوست داشت، اين 17 روز دلتنگ دلتنگي هاي مادرش بود که مادر خود را از دست داده بود، مادر بزرگ مرده بود. اولين باري بود که طعم مرگ عزيزي در خانواده اش را لمس ميکرد. آن روز هم مي پنداشت که دلتنگ مرگ مادر بزرگ است هنوز،

وقت رفتن به خانه از مدرسه: بچه ها اصرار داشتند که در مدرسه بماند تا بيشتر تمرين کنند، ولي او بي صبرانه منتظر رسيدن به خانه بود، قرار بود مادر از سفر يک روزه اش برگردد، بهانه آورد که مادر در خانه منتظرش است و نگرانش ميشود. بچه ها به يکديگر مي سپردند که فردا نکند کسي غايب شود، همه بايد بيايند، دخترک با خنده اي شيطنت آميز به آنها ندا ميداد که او فردا نخواهد آمد، شايد ميخواست با بچه ها شوخي کند ولي هيچ کس باور نمي کرد که راست ميگويد ، شايد حتي خودش هم باور نميکرد که از آن روز تا فردا چه ها که نبايد بگذراند.

رسيدن به خانه: ميثم (پسردائي دخترک که هم سن و سالش بود) سر کوچه منتظرش بود، هربار که مادر خانه نبود او ميامد سر کوچه تا به دخترک بگويد که بايد خانه ي آنها برود، خانه ي هردويشان در همان کوچه بود. رفتن به خانه ي دائي برايش لذت بخش بود، چند سالي بود که کدورت هايي پيش آمده بود و رفتن به خانه ي دائي کمرنگ شده بود، بعد از فوت مادر بزرگ مثل هميشه آدم بزرگ ها با هم آشتي کرده بودند و اين رفت و آمد ها دوباره پررنگ تر شده بود، مادر چقدر از اين بابت شادمان بود، زمان کوتاهي بود،

خانه ي دائي: آن روز آنجا مثل هميشه خوب نبود، مادر ميثم جواب سلامش را نداد، او سخت بيمار و مضطرب به نظر ميرسيد، برادر ميثم هم با مادر همسفر بود و البته يکي از خواهران دخترک، زندائي اشک ميريخت و همه منتظر تماس تلفن بودند، دخترک نميدانست چرا؟

آن روزها تلفن همراه نبود، يا اگر بود فقط دست پدرها بود، نه ، پدر هم هنوز تلفن همراه نداشت.

دخترک مثل هميشه آرام و خندان به مادر ميثم نگاه ميکرد تا شايد به او لبخندي بزند، ولي خبري از لبخند نبود.

به دخترک گفتند که ماشين مادر در راه خراب شده است،دل دخترک لرزيد، تنها کاري که کرد وضو گرفت و به نماز ايستاد ، اينکار هميشگي اش بود که دلنگران ميشد، بارها شده بود نگران شده باشد ولي خدا همه چيز را به خير ميگرداند، نگراني نديده نبود ولي....  دو رکعت نماز براي سلامت مادرش، رکعت دوم نماز بود که نمازش شکسته شد، دخترک سر نماز نشست، صداهاي خوبي نمي آمد. مي گفتند مادر در اتاق عمل است. چرا؟ بيماري در خانه ي آنها جايي نداشت، هميشه مادر بود، هميشه کنارش بود، چه بسا جريان اتاق عمل هم دروغ بود به آنجا هم نياز نشده بود،

برادر کوچکش که هفت سال بيشتر نداشت را آوردند ولي او درست نديدش، زود بردندش، کجا؟ مي گفتند چقدر در کوچه اقوام را زده است، او پسر مودبي بود، چرا اين کار را کرده بود؟ نميخواست بشنود چيزي،

دائي را که کشان کشان به منزل آوردند ديگر همه چيز روشن شده بود برايش، نگذاشتند دائي او را ببيند ، فقط صداي ناله هايش را مي شنيد. در ذهن دختر نميگنجيد آن حقيقت، شايد هم مثل تا به حال نخواست باور کند معناي مرگ را، مرگ واژه ي قشنگي نبود براي رفتن مادر،

دلنگراني هاي مادر ميثم تمام شده بود، پسرش سالم برگشته بود، فقط دستش آسيب ديده بود، او گريه ميکرد.

شب، خانه: همه بودند ولي هيچ کس نبود، خانه سياه بود از آدمهاي گريان، پدر هنوز نيامده بود، ميگفتند پيش مادر است، آري، او با مادر دردو دل ها کرده بود آن روز ولي جايي که خيلي سرد بود، ميگفتند تن مادر سرد شده بود،

پدر از راه رسيد، شيون بچه ها به آسمان کشيده بود و شايد بيشتر اطرافيان، بچه ها صبور بودند، بچه ها همه به استقبالش رفتند، پدر توان بالا آمدن از پله ها را هم نداشت، سرش به زير بود، به بچه ها نگاه نميکرد، کدامشان را بايد نوازش ميکرد، پدر در جواني و شادابي زبان زد بود، ولي آن روز کمرش راست نمي شد، گرد سفيدي بر سرش نشسته بود،چقدر آن روز دل دخترک براي پدر سوخت، شايد محبت عميق مادر را از دست داده بود، آخر مادر عاشقانه پدر را دوست ميداشت،

رمضان بود، کسي افطار نکرد آن شب، چقدر بچه ها التماس کردند که جسم مادر را آن شب به خانه بياورند، مادر هميشه از آن جاي سرد ميترسيد، ولي کسي آخرين تقاضاي آن ها را قبول نکرد، مي گفتند نمي شود،

دخترک نفهميد ولي گويا قرصي به دهانش گذاشتند که نماز عشا را نخوانده بيهوش شد، بين دو نماز بود، نماز آرامش مي کرد،

سحر روز دهم: صداي پدر را ميشنيد که با نوازشي عاشقانه قاشق غذا را به دهانش نزديک ميکرد، ميگفت دخترم روزه خواهد گرفت، توانش را دارد. او مقاوم است. ميگفت ، دخترم ميتواند آن روز سخت را به خوبي پشت سر بگذارد، روز سختي در پيش داشتند، مادر را به خانه مي آوردند و دوباره بايد ميبردند، روز وداع بود، شايد همان حرفهاي پدر بود که هيچگاه نگذاشت دخترک دلتنگي اي بکند، هيچ گاه نگذاشت دخترک بپرسد چرا مادر رفت؟ دليلش برايش واضح بود، خواست خدا، کاش حالا هم همينطور همه چيز را مي پذيرفت،  

آن روز چه سياه گذشت،

هفته ي بعد: معلمان مدرسه دخترک را در يک روز باراني که شنبه بود به مدرسه بردند، دخترک چادر سياهي به سر داشت،

نگاه ناظم مدرسه خوشايند نبود، بوي ترحم ميداد، دخترک خودش را عقب کشيد،ميدانست در اين مواقع چه طور با او رفتار خواهد شد، او به آنها حق ميداد که اينگونه رفتار کنند، ولي نگاهشان را بي خيال ميشد و در افکار خودش سير ميکرد، در وجود خودش نيازي به ترحم نبود، مادر کنارش بود، نزديک تر از قبل، فقط دلتنگ ديدنش بود شايد،

از آن روز به بعد شوق رفتن به خانه را نداشت که تا چهل روز و شايد هم بيشتر هر روز به وقت رسيدن به سر کوچه بايد با پارچه اي سياه مواجه ميشد، روي آن نوشته شده بود:

در گذشت مادري مهربان، همسر مهربان آقاي ..... را تسليت ميگوئيم.

نقل از وبلاگ ياس هميشه بهار

روزي مردي خواب عجيبي ديد او ديد که پيش فرشته هاست و به کارهاي آن ها نگاه ميکند.

هنگام ورود، دسته بزرگي از فرشتگان را ديد که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هايي را که توسط پيک ها از زمين مي رسند، باز مي کنند و آن ها را داخل جعبه مي گذارند.

مرد از فرشته اي پرسيد، شما چه کار مي کنيد؟ فرشته در حالي که داشت نامه اي را باز مي کرد، گفت اين جا بخش دريافت است و دعاها و تقاضاهاي مردم از خداوند را تحويل مي گيريم.

کمي جلوتر رفت، باز تعدادي از فرشتگان را ديد که کاغذهايي را داخل پاکت ميگذارند و آن ها را توسط پيک ها يي به زمين مي فرستند.  پرسيد شماها چکار مي کنيد؟

يکي از فرشتگان با عجله گفت: اين جا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت هاي خداوندي را براي بندگان مي فرستيم. 

کمي جلوتر رفت و يک فرشته را ديد که بيکار نشسته ، با تعجب از فرشته پرسيد: شما چرا بيکاريد؟

فرشته جواب داد: اين جا بخش تصديق جواب است.

مردمي که دعاهايشان مستجاب شده، بايد جواب بفرستند ولي عده بسيار کمي جواب مي دهند.

مرد از فرشته پرسيد: مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟ فرشته پاسخ داد: بسيار ساده،

فقط کافي است بگويند: خدايا شکر!!!!!

همين!!!!

با سلام .

قصد نداشتم این مطلب رو تو وبلاگ بزنم ولی خوب بعلت اینکه اکثر مخاطبین ما روزنامه نگارا و تحلیل گران مسائل اجتماعی و تحصیل کرده ها هستند به جهت بررسی آسیب شناسی مطلب ذیل یه چند روزی این مطلب رو تو وبلاگ می گذارم و انشااله هفته بعد این مطلب را پاک خواهم کرد.

طي روزهاي اخير، توی سایتها و روزنا مه ، پخش فيلم سکسي که به دروغ شايعه شده است متعلق به زهرا امير ابراهيمي بازيگر مشهور سريال نرگس است، جنجال فراواني به پا کرده است و حتي اين فيلم نيز در اينترنت پخش شده است.
خبرنگار خبرگزاري "شهروند" با بيان اين مطلب اعلام کرد که شنيده شده است برخي جريان ها با سوء استفاده از اين شايعه ي کذب، زهرا اميرابراهيمي را ممنوع التصوير کرده و تمام فيلم هاي وي که در نوبت نمايش بوده به حالت تعليق درآمده اند.
اين در حالي است که فيلم مذکور، توسط خود زني که شباهتي (هر چند زياد) با خانم اميرابراهيمي دارد، فيلمبرداري مي شود و اين مساله کذب بودن فيلم مذکور را تاييد مي کند.
خبرنگار "شهروند" مي افزايد: در سال هاي گذشته نيز فيلم هاي با مضاميني چنين با حضور افراد شبيه به بازيگران سينماي ايران در ايران منتشر شده بود که پخش کنندگان اين سي دي ها، به حبس و اعدام محکوم شده اند.
گفتني ست، خبرنگار شهروند پس از ساعت ها تلاش لحظاتي پيش موفق به گفت و گو با اميرابراهيمي شد. وي در اين گفت و گو، اعلام کرده که فيلم مذکور جعلي است و از منتشر کننده ي اين فيلم جعلي شکايت خواهد کرد.
ولی براستی فرض ما بر این باشد که قطعا هم باید اینگونه فکر کنیم ، این فیلم بدروغ و ساختگی جهت بی آبرو کردن فرد یا ترویج بی بندباری و اشاعه فحشا باشد، ولی سئوال من از شما تحلیل گران مسائل اجتماعی این است که چرا؟

 خودتون تحلیل کنید..............

 یه حاشیه: تو رو خدا تو بخش نظرات حرفای الکی و به درد نخور نذارید چون باعث می شه منم نظر خواهی رو غیر فعال کنم . نظر داشتین دربخش ربنا که خانم قطبی زحمتشو کشیدن نظراتتون رو بفرمائید.

    بسم الله الرحمن الرحيم

ربنا لا تزع قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب لنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب

" آل عمران 8"

پروردگارا دلهاي ما را ميل به باطل مده ، پس از آنکه هدايت کردي و به ما از لطف خود رحمتي کن که تو بخشنده بي منت هستي .

ربنا آمنا فاغفرلنا و ارحمنا و انت خير الراحمين

"مومنون 109"

     پروردگارا ما به تو ايمان آورديم تو از گناهان ما درگذر و در حق ما مهرباني کن که تو بهترين مهرباناني .

ربنا آتنا من لدنک رحمه و هيي لنا من امرنا رشدا

" کهف 10"

پروردگارا تو در حق ما لطف کن و بر ما وسيله رشد را فراهم کن .

ربنا افرغ علينا صبرا و ثبت اقدامنا و انصرنا علي القوم الکافرين

" بقره 250"

پروردگارا به ما شکيبايي بده و ما را ثابت قدم گردان و بر شکست کافران ياري فرماي .

فردي از خدا درخواست نمود تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد و خدا پذيرفت

او را وارد اتاقي نمود که جمعي از مردم در اطراف يک ديگ بزرگ نشسته بودند

همه گرسنه نا اميد و در عذاب بودند هر کدام قاشقي داشتند که به ديگ ميرسيد ولي دسته قاشقها بلند تر ار بازوي آنها بود به طوري که نميتوانستند قاشق را به دهانشان برسانند!

عذاب آنها وحشتناک بود!

انگاه خداوند گفت:اکنون بهشت را به تو نشان خواهم داد آنها به اتاق ديگري که درست مانند اولي بود وارد شدند ديگ غذا"جمعي از مردم"همان قاشقهاي دسته بلند"ولي در آنجا همه شاد و سير بودند!

آن مرد گفت نمي فهمم چرا مردم در اينجا شادند در حالي که در اتاق ديگر بدبخت هستند با آنکه همه چيزشان يکي است؟

خداوند تبسمي کرد و گفت:خيلي ساده است در اينجا آنها ياد گرفته اند که يکديگر را تغذيه کنندهر کس با قاشق غذا در دهان ديگري ميگذارد چون ايمان دارد که کسي هست در دهانش غذايي بگذارد

                 محبت از درخت آموز که حتي سايه از هيزم شکن هم بر نمي دارد

نوشته شده توسط آرزو

برهنگي : اولين برنامه شيطان

چون دامنه مطالعات و مقدار تحصيلات شما را نمي دانم از همه استدلالهاي علمي و فني دوري مي كنم و بي مقدمه حرفم را شروع مي كنم.

غفلت بزرگترين خطر براي انسان است ؛ غفلت از خداوند خالق هستي ،‌از مرگ معاد ؛ از جواني ؛ استعدادها؛ ارزشها و كرامتهاي انساني؛ از جامعه؛ دوستان و محرومان؛ از توطئه هاي دشمنان و ترفندها.

هر چيز و هر كس ما را غافل كند، ما را به خطر مي اندازد و بزرگترين دشمن ماست و هر چيز و هركس ما را از غفلت بيرون آورد و به ما هشدار دهد، بهترين دوست ماست! دوست ما خداوند است كه به ما هستي داد و به ما عقل، فكر ، علم ، هدايت و قدرت تشخيص و انتخاب داد و طبيعت را تسخير ما كرد و هم اوست كه كار نيكوي ما را به چند برابر خريداري مي كند.

 دوست ما، پيامبر عزيز اسلام است كه با بوسيدن دست دخترش در عصر زنده بگور كردن دختران ، به زنان مقام داد و براي زن حق مالك شدن ، راي داشتن، تحصيل كردن، انتخاب همسر و نظارت بر همه امور ، يعني حق امربه معروف و نهي از منكر قايل شد و زن را مثل مرد براي رسيدن به همه كمالات شايسته دانست . دوست، رزمندگان و شهدايي هستند كه با قبول جراحت و اسارت و شهادت و بي خوابي در مرزها و جاده هاي شهر و روستا ، كشور را امن ساختند تا من و شما هر شب در منزل به راحتي استراحت كنيم. اما دشمن ما، شيطان است كه با وسوسه خود ،‌آدم و حوا را فريب داد و آنان را به كاري وادار كرد كه موجب كنار رفتن پوشش بهشتي آنان گرديد. آري برهنگي ، اولين برنامه شيطان و اولين نتيجه عصيان بود. دشمن ما، تفكري است كه زن را براي هوس بازي ، تفنن و كاميابي مي خواهدو عكس او را وسيله تبليغات اجناس خود قرار مي دهد.

خواهرم !

من از شما مي پرسم: چرا دشمنان ما پيشرفتهاي علمي خود را از ما دريغ مي كنند اما نسبت به آنچه دختران و پسران ما را فاسد مي كند، بخشش مي كنند؟! در استقلال كشور و دفاع از ميهن ، زنان پوشيده بيشتر فرزندان خود را به جبهه فرستادند يا زنان بدحجاب؟! در اقتصاد و صادرات كشور، توليدات كشاورزي و صنايع دستي بيشتر توليد زنان با حجاب است يا بدحجاب؟ اگر به كشور عزيز ما هجومي شود مردان و زنان با ايمان زودتر فرار مي كنند ، يا عناصر سست ايمان؟! اغفال دختران پوشيده راحت تر است يا دختران بد حجاب؟! اگر برادر شما بناي ازدواج داشته باشد و شما را وكيل كند، آيا شما دختري را براي او انتخاب مي كنيد كه هر روز چشم هزاران جوان هرزه به او افتاده يا كسي را كه عفاف و حجاب او كامل تر و از چشم هوسبازان دورتر بوده است؟! آيا افت تحصيلي، نگراني و اضطراب ، امراض رواني و مقاربتي، فرزندان سرراهي ، فرار از خانه، ولخرجي و بهانه گيري، اسراف و تجملگرايي و بي بندو باري، در ميان دختران با تقوا بيشتر است يا دختران رها و بد حجاب؟!

خواهرم !

 حجاب از ضروريات اسلام است و شما بحمدلله فرزند اسلام هستيد، امروز هزاران خواهر شما با حجاب كامل به عاليترين درجات علمي رسيده و در صحنه هاي فرهنگي ، سياسي و اقتصادي كشور درخشيده اند. خواهرم ! اگر هر چيز را انكار كنيم، مرگ را نمي توان انكار كرد. من و شما دير يا زود بايد پاسخگوي همه كارهاي خود باشيم. كمال آفرينش ما در بندگي خداست نه اسارت هوس ها! در حجاب كامل رضاي خدا، پيامبر خدا (ص) ، امامان معصوم (ع) مردم با ايمان و خانواده هاي شهداست، ولي در بي بندوباري رضاي شيطان، افراد لاابالي و چشم چران هرزه است، در فكر جلب رضايت كدام باشيم؟!

خواهرم !

 اگر جلوه گري و دلربايي امروز شما، علاقه مردي را به همسرش كم كرد، فردا زن زيباي ديگري با جلوه گري خود ، دل شوهر شما را خواهد ربود و رونق زندگي شما را كم خواهد كرد! چه بسا لباس و آرايش فريبنده اي كه دل فقرا را به درد خواهد آورد و يقينا شما راضي نخواهيد بود براي خود نمايي، همنوعان تهيدست خود را دچار ناراحتي و پريشاني خاطر كنيد.

خواهرم!

 شرق بخاطر بي ايماني از هم پاشيد و غرب نيز به خاطر بي تقوايي از هم فروخواهد پاشيد ، بهوش باشيم و چنين تمدني را الگوي خود قرار ندهيم. اشتباه مي كند كسيكه خيال مي كند، بي حجابي نشانه تمدن است، خيال مي كند نگاه آلوده ديگران به او سود است. خيال مي كند جلوه گري گناه ساده ايست و نمي داند همين كار به ظاهر ساده ، ممكن است دانشجويي در فصل امتحانات را دچار شكست كند و يا راننده اي را به تصادف بكشاند و يا آرامش خانواده اي را به نگراني تبديل كند.

حماسه 3 تير ؛ ملت كار را تمام كرد حماسه سوم تير 84 را هرگز از ياد نمي برم؛ پيروزي مستضعفين بر مرفهين بي درد. انتخابات رياست جمهوري سال گذشته از حساس ترين روزهاي طول عمرم بود. خيلي نگران بودم. چون اصلا دوست نداشتم جناب هاشمي راي بياورد و دوباره همان بلاهاي 16 سال گذشته بر سر مستضعفين و پابرهنه ها - يعني صاحبان اصلي اين انقلاب، بيايد. جبهه آنها برنامه ريزي و سرمايه گذاري فراواني داشت و از اين طرف هم بار تبليغات مردمي احمدي نژاد تنها بر دوش توده هاي مردم بود كه دلسوزانه يك رئيس جمهور مكتبي و مردمي مي خواستند. براي من كه در طول ايام تبليغات انتخاباتي تقريبا با همه كانديداها از جمله علي لاريجاني، احمد توكلي، محمد باقر قاليباف و محمود احمدي نژاد به سفرهاي تبليغاتي رفته بودم، راه روشن شده بود. چون ابتدا بين قاليباف و احمدي نژاد مردد شده بودم ؛ آن هم از اثرات القاي اين مساله بود كه نظرسنجي ها مي گويد قاليباف و صالح مقبول و از اين جور چيزها. اما يك سفر به همراه برادر قاليباف (به قول يكي "حاج باقر" ) كافي بود تا به طور كامل از راي دادن به او در هر شرايطي منصرف شوم. تكليف ما با استوانه نظام يعني هاشمي رفسنجاني نيز مشخص بود. از اين جهت از هيچ كمكي به دكتر احمدي نژاد كوتاهي نمي كردم چون تقريبا همه خصايصي كه از شهيد رجايي شنيده بودم را در او متجلي يافته بودم. از خاطرات مفصل و به يادماندني روزهاي تبليغات كه بگذريم؛ دو شب راي شماري را تا صبح بيدار بودم. استرس اجازه خواب نمي داد. مرحله اول خوب بود چون خبرهاي موثق و البته تاييد نشده را مي توانستيم منتشر كنيم كه تا صبح مشغول همين كار بوديم ولي در دور دوم اعلام كردند كه تنها خبرهايي كه از سوي وزارت كشور تاييد شود بايد منتشر گردد. لذا كار دشوار شد و البته آن شب ماهم بيكار. فقط حرص مي خورديم و منتظر نتايج رسمي بوديم. تقريبا اطميناني قلبي داشتيم كه علي رغم همه توطئه ها مردم احمدي نژاد را انتخاب كرده اند ولي خبري رسمي وجود نداشت. نزديكان هاشمي روانه ستاد انتخابات شده بودند و چند مصاحبه كردند كه بله... پيروزي آقاي هاشمي تقريبا قطعي است و از اين جور چيزها. قصد داشتند فضا را اينگونه بسازند كه هاشمي راي آورده تا اگر نتايج عكس خواسته آنان شد، مدعي تقلب شوند ولي نتايج آرا آنچنان كوبنده بود كه حرفي باقي نمي گذاشت. در همين استرس ها بوديم كه تصوير صفحه نخست كيهان روز 4 تير بر روي سايتش قرار گرفت. حاج حسين شريعتمداري مثل هميشه شجاعت و زيركي مثال زدني خود را به نمايش گذاشت. ديگر كار تمام شده بود و به حول و قوه الهي هيچ قدرتي نمي توانست در مقابل خواسته مردم بايستد ... تيتر كيهان را هيچ وقت فراموش نمي كنم ... " ملت كار را تمام كرد "

در چشمانش خدا را به تماشا نشسته ام

فرزند پاكي ها وسادگي ها!
خلقت در تو حقير گشته  وآفرينش در تو تمام.
پاكي ويكرنگي در چشمان معصومت موج ميزند ويگانگي پروردگار در وجودت معنا يافته.
در اعماق قلبم ندايي از دورتر ها تورا ميخواند كه تو پاكترين موجودي ، تو چشمان زلالي داري كه هرگز ناپاكي هاي دنيا را نمي بيند.
اما زباني براي گفتن نداري.در اين دنيا ، همه زبانها، خواسته وناخواسته ، آلوده به دروغ وتزويرند. اما تو كه كلمه اي براي گفتن نداري واگر داري ، نمي تواني بگويي، هم سن هاي توآموخته اند كه چگونه راستها ودروغها را در هم ادغام كنند، اما تو كه زباني گويا نداري، با زباني پاك كه آلوده به هيچ نوع پليدي نيست، در سكوت، سرشار از گفتن هستي.
سهم تو از اين گيتي فقط جثه اي كوچك ، جسمي بي زبان، اما چشماني گوياست، از دنيايي مملو از رنگها وتزويرها.اي كاش نگذاري كه هيچ گاه هزار رنگي ها وتزوير ها در اين دنياي ماشيني تو را در خود محو كند.
چشمان تو از اعماق درونت هزاران هزار سخن پنهان براي گفتن دارند.آلودگي هاي اين دنيا در دستان كوچك تو جاي نمي گيرد.اي كاش آدمكانِ آدم نما نگاه ترحم آميز خود را از وجودت بزدايند وآفرينش را در تو معنا كنند.
اما حيف و صد حيف كه هرگز عقل كور آدمكان به سادگي وجودت نتواند انديشيد.
پرنده كوچك من ! من تو را به وسعت آسمانها وبه زلالي درياها خواهم ستود، كه يگانگي آفرينش وپاكي خلقت را ، فقط و فقط، در وجود كوچك تو مي بينم. وجود آلوده به رنگهايمان را با بالهاي كوچكت به پاكي آفرينش ببر.   بگذار دستهاي نا توانم بر سرت سايه باني از عشق باشد. بگذار حتي براي لحظه اي ، شادي را در دلت ولبخند را بر چهره معصومت ببينم، كه آن موقع كه خدا را در وجودت مي بينم، ندايي لا يتناهي برايم مي دهد وبنده اي پاك وزلال در خاطرم مجسم ميشود، كه ميشود خدا را در چشمانش به تماشا نشست ووجودِ پاكش را در او تجسم كرد.
اگر قطره اي از دنيا در وجود پاكي ها بريزد، مبدل به مردابي مي شود كه در گوشه گوشه اش گندابها لانه دارند.آن زمان صداي قهقهه زمان را ميشنوي كه فاتحانه ، كشان كشان وجودي ديگر را بر دنياي تزوير ميبرد.

به قلمِ : پري ناز حقيقت دوست

غم و درد

_{^{خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه غم و دردهاي شخصي مرا كه كثيف و كشنده بود از من گرفتي، و غم‏ها و دردهاي خدايي دادي، كه زيبا و متعال بود.
خدايا! تو تاروپود وجود مرا با غم و درد سرشتي، تو مار به آتش عشق سوختي، در كوره غم گداختي، در طوفان حوادث ساختي و پرداختي، تو مرا در درياي مصيبت و بلا غرق كردي، و در كوير فقر و حرمان و تنهايي سوزاندي.
خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه مرا سنگ زيرين آسيا كردي، و به من قدرت تحمل دادي كه اين همه درد و فشار را، كه در تصورم نمي‏گنجيد، بر قلب و روحم حمل كنم، از مجالس جشن و شادي بگريزم و به مراكز خطر و بلا و درد و رنج پناه برم.
خدايا! تو را شكر مي‏كن مكه غم را آفريدي، و بندگان مخلص خود را به آتش آن گداختي و مرا از اين نعمت بزرگ توانگر كردي.
خدايا! در غم و درد شخصي مي‏سوختم، تو آن‏چنان در دردها و غم‏هاي زجرديدگان و محرومان و دل‏شكسته‏گان غرقم كردي، كه دردها و غم‏هاي شخصي را فراموش كردم. تو مرا با زجر و شكنجه همه محرومين و مظلومين تاريخ آشنا كردي، از اين راه تو علي را به من شناساندي، تو مرا با حسين آشنا كردي، تو دردها و غم‏هاي زينب را بر دلم گذاشتي، تو مرا با تاريخ درآميختي، و من خود را در تاريخ فراموش كردم، با ازليت و ابديت يكي شدم، و از اين نعمت بزرگ، تو را شكر مي‏كنم.
خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه به من درد دادي و نعمت درك درد عطا فرمودي، تو را شكر مي‏كنم كه جانم را به آتش غم سوزاندي، و قلب مجروحم را براي هميشه داغدار كردي، دلم را سوختي و شكستي، تا فقط جايگاه تو باشد.
خدايا! همه‏چيز بر من ارزاني داشتي و بر همه‏اش شكر كردم. جسمي سالم و زيبا دادي، پايي قوي و تند و چالاك عطا كردي، بازواني توانا و پنجه‏اي هنرمند بخشيدي، فكري عميق و ذهني شديد دادي، از تمام موهبات علمي به اعلا درجه برخوردارم كردي، موفقيت‏هاي فراوان به من دادي از همه‏چيز، و از همه زيبايي‏ها، و از همه كمالات به حد نهايت به من اعطا كردي و بر همه‏اش شكر مي‏گذارم.
اما اي خداي بزرگ! يك چيز بيش از همه‏چيز به من  ارزاني داشتي كه نمي‏توانم شكرش كنم، و آن درد و غم بود.
درد و غم، از وجود اكسيري ساخت كه جز حقيقت چيزي نجويد، جز فداكاري راهي برنگزيند، و جز عشق چيزي از آن ترشح نكند.
 نمي‏توانم بر اين نعمت تو را شكر كنم ولي به خود جرأت مي‏دهم از تو بخواهم كه اين اكسير مقدس را تباه نكني.
خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه مرا بي‏نياز كردي، تا از هيچ‏كس و از هيچ‏چيز انتظاري نداشته باشم.
خدايا! عذر مي‏خواهم از اين كه در مقابل تو مي‏ايستم و از خود سخن مي‏گويم و خود را چيزي به حساب مي‏آورم كه تو را شكر كند و در مقابل تو بايستد و خود را طرف مقابل به حساب آورد!
خدايا! آنچه مي‏گويم از قلبم مي‏جوشد و از روحم لبريز مي‏شود.
خدايا! دل‏شكسته‏ام، زجركشيده‏ام، ظلم‏زده‏ام، از همه‏چيز نااميد و از بازي سرنوشت مأيوسم، در مقابل آينده‏اي تيره و مبهم و تاريك قرار گرفته‏ام، تنها تو را مي‏شناسم، تنها به سوي تو مي‏آيم، تنها با تو راز و نياز مي‏كنم.
تو در مواقع خطر مرا تنها نگذاشتي، تو در كوير تنهايي، انيس شب‏هاي تار من شدي، تو در ظلمت نااميدي، دست مرا گرفتي و كمك كردي، در ايامي كه هيچ عقل و منطقي قادر به محاسبه و پيش‏بيني نبود، تو بر دلم الهام كردي و به رضا و توكل مرا مسلح نمودي، . در ميان ابرهاي ابهام، در مسير تاريك و مجهول و وحشتناك، مرا هدايت كردي.
خدايا! خسته و دل‏شكسته‏ام، مظلوم از ظلم تاريخ، پژمرده از جهل و اجتماع ناتوان در مقابل طوفان حوادث، نااميد در برابر افق مبهم و مجهول، تنها، بي‏كس، فقير در كوير سوزان زندگي، محبوس در زندان آهنين حيات.
دل غم‎زده و دردمندم آرزوي آزادي مي‏كند، وروح پژمرده‏ام خواهش پرواز دارد، تا از اين غربت‏كده سياه، رداي خود را به وادي عدم بكشاند و از بار هستي برهد، ودر عالم نيستي فقط با خداي خود به وحدت برسد.
اي خداي بزرگ! تو را شكر مي‏كنم كه راه شهادت را بر من گشودي، دريچه‏اي پرافتخار از اين دنياي خاكي به سوي آسمان‏ها باز كردي، و لذت‏بخش‏ترين اميد حياتم را دراختيارم گذاشتي، و به اميد استخلاص، تحمل همه دردها و غم‏ها و شكنجه‏ها را ميسر كردي}}

چه شبي است امشب خدايا ! اين بنده تو هيچگاه اينقدر بيتاب نبوده است. اين دل ودست و پا هيچگاه اينقدر نلرزيده است. اين اشك اينقدر مدام نباريده است . چه كند علي با اين همه تنهايي!
اي خدا ! در سوگ پيام آور تو كه سخت ترين مصيبت عالم بود، دلم به فاطمه خوش بود . مي گفتم :گلي از آن گلستان در اين گلخانه يادگار هست . اما اكنون چه بگويم؟ اينهمه تنهايي را كجا ببرم؟ اينهمه اندوه رابا كه قسمت كنم؟   اي خدا چقدر خوب بود اين زن! چقدر محجوب بود ! چقدر مهربان بود ! چقدر صبور بود!
گاهي احساس ميكردم كه فاطمه اصلا دل ندارد. وقتي ميديدم به هيچ چيز دل نمي بندد، با هيچ تعلقي زمين گير نميشود ، هيچ جاذبه اي او را مشغول نمي كند . هيچ زيور وزينت و خوراك و پوشاكي دلخوشي اش نميشود، هر داشتن ونداشتن ، تفاوتي در او ايجاد نميكند، (آنگاه) يقين ميكردم كه او جسم ندارد ، متعلق به اينجا نيست. روح محض است، جان خالص است .
وگاهي احساس ميكردم كه فاطمه دلي داردكه هيچ مردي ندارد . استوار چون كوه ، با صلابت چون صخره، تزلزل نا پذير چون ستونهاي محكم و نامرئي آسمان.
چند سال مگر از جاهليت مي گذرد؟جاهليتي كه شتر در آن مقام داشت و زن ارزش نداشت.جاهليتي كه در آن دختر ، ننگ بود واسب  ، افتخار.
زني در مقابل قومي با اين تفكر و بينش بايستد ويكه و تنها از حقيقت دفاع كند! اين دل اگر از جنس كوه و صخره و فولادهم باشد ،آب ميشود.
گاهي احساس مي كردم كه فاطمه دلي از گلبرگ دارد،نرم تر از حرير، شفاف تر از بلور.
وحيرت مي كردم كه چقدر يك دل مي تواند نازك باشد ، چقدر يك انسان مي تواند مهربان باشد.
غريب بود ، خدا! غريب بود ! من گاهي از دل او،  راه به عطوفت تو ميبردم. وقتي به خانه مي آمدم انگار پا به درياي محبت ميگذاشتم، انگار در چشمه صفا شستشو ميكردم. خستگي كجا ميتوانست خودي نشان دهد.
زندگي دشوار بود و مشكلات بسيار، اما انگار من بر ديباي مهر فرود مي آمدم، بر پشتي لطف تكيه مي زدم و بال و پر عطوفت را بر گونه هاي خود احساس مي كردم.
فاطمه در اين دنيا براي من حقيقت كوثر بود. با وجود ا و تشنگي ،گرسنگي ، سختي، جراحت، كسالت و خستگي براستي معنا نداشت. اكنون با رفتن او ، من خستگي هاي گذشته را هم بر دوش خود احساس مي كنم.
خسته ام خدا ! چقدر خسته ام.
چطور من بدن نازنين اين عزيز را شستشو كنم؟!  اگر تغسيل فاطمه به اشك چشم مجاز بود ،آب را بر بدن او حرام ميكردم. اگر دفن واجب نبودن خاك را هم بر او حرام ميكردم. حيف است اين جسم آسماني در خاك . حيف است اين پيكر ثريايي در ثري. حيف است اين وجود عرشي در فرش.   اما چه كنم كه اين سنت دست وپا گير زمين است. از تبعات زندگي خاكي است.
اسماء بيار آن كافور بهشتي را كه ديگر دل ، تاب تحمل ندارد.  ثلث اين كافور بهشتي را كه جبرئيل آورده، حنوط پيامبر شد-كه سلام براو و خاندان پاكش باد-، ثلث ديگر، حنوط تو مظلومه مهربان من! وثلث ديگر ازآن من . كي مي شود اين ثلث آخر به كارآيد ومن تنها مانده را به شما دو عزيز رفته ملحق كند؟
آن كفن هفت تكه را بده اسماء! كاش مي شد آدمي به جاي يار عزيزتر از جان خويش، فراق را براي هميشه كفن كند .
خدايا ! اين كنيز توست ، اين فاطمه است ، دختر پيامبر و برگزيده تو.
دختر بهترين خلق تو ، دخترزيبا ترين آفرينش تو ، خدايا ! آنچه رهايي اش را سبب مي شود بر زبانش جاري كن، برهان او را محكم گردان ، درجات او را متعالي فرما واو را به پدرش برسان.
بچه ها بياييد. . حسن جان ! حسين جان! زينبم! عزيزم ام كلثوم ، بياييد  با مادر وداع كنيد.   سخت است ميدانم ، خدادر اين مصيبت بزرگ به اجر وصبرش ياريتان كند . آرامتر عزيزان  از گريه ، گريزي نيست. اما صيحه نزنيد، شيون نكنيد، مثل من آرام اشك بريزيد  .
نمي دانم چطور تسلايتان دهم. اين مادر آخر مادري نبود كه همتا داشته باشد ، كه كسي بتواند جاي او را پر كند ، كه جهان بتواند چون او دوباره بزايد. اما تقدير اين بوده است ، راضي شويد به مشيت خداوند وزبان به شكوه نگشاييد.اين قدر صدا نزنيد مادررا !  او كه اكنون توان پاسخ گفتن ندارد ، فقط نگاهش كنيد و آرام اشك بريزيد. اما نه ، انگار اين دستهاي اوست كه از كفن بيرون ميآيد و شما را در آغوش مي گيرد . اين باز همان دل مهربان اوست كه نمي تواند پس از وفات نيز نداي شما را بي جواب بگذارد.
تا كجاست مقام قرب  تو فاطمه جان!
شما را به خدا بس كنيد بچه ها ! برخيزيد!  اين جبرئيل است كه پيام آورده ، برخيزيد!
جبرئيل ميگويد : روح اين بچه ها مفارقت مي كند از جسم ، بردارشان .   جبرئيل مي كويد : عرش به لرزه در آمده ، بردارشان ، شيون ملائك آسما ن را برداشته ، بردارشان ، تاب وتحمل خدا هم... علي جان ! بردارشان .
برخيزيد بچه ها ! چه شبي است امشب خدايا ! لا حول ولا قوه الا بالله.   برخيزيد بر مادرتان نماز بخوانيم ، نماز آراممان مي كند ، نمازتسلايمان مي بخشد .  
حسن جان! بگو بيايند، به آن چند نفر بگو آرام ومخفيانه و بي صدا بيايند .  همه كار همين امشب بايد تمام شود، وصيت مادرتان زهراست.  صبور باش حسين جان ! دلت را به خدا بسپار ،  در اين مصيبت عظمي از او كمك بگير.
انا لله وانا اليه راجعون... وانا الي ربنا  لمنقلبون
عليكم السلام، خدا پاداشتان دهد ، اينجا بايستيد، پشت سر من، صبور باشيد.
آرام گريه كنيد .وصيت دختر پيامبر را از ياد نبريد ، به صداي گريه تان ، ديگران را هشيار نكنيد،  همين شما فقط بايد در نماز شركت كنيد . دلهايتان را به ياد خدا آرامش ببخشيد.
لا حول ولا قوه الا بالله العلي العظيم
خدايا من از دختر پيامبر تو راضي ام، اكنون كه او گرفتار وحشت است تو همدم او باش .
خدايا ! مردم از او بريده بودند تو با او پيوند كن . خدايا بر او ظلم كردند ، تو برايش حكم كن كه بهترين حاكمان توئي .
الصلوه...الصلوه...     الله اكبر

تار و پود مصطفي يك لاله بود آن هم بسوخت

ايام شهادت حضرت صديقه طاهره خانم حضرت فاطمه زهرا (س)

 بر تمامي امت مسلمان بالاخص دلدادگان اهلبيت و ولايت تسليت باد

باز هم يك امتياز منفي ديگر !

انسانهاي عاقل و خويشتندار معمولا با اتكابه عقلانيت و شعورخويش وبا تشخيص مصالح و الويتها بعضا در مقابل بخشي از حقوق ضايع شده خود صبوري پيشه كرده وبا چشم پوشي از حقوق مسلم خود پي گير مسائلي مهمتر مي شوند ولي اگر اين خصيصه تداوم يافته ودر بخشهاي وسيعتري از زندگي و حقوقِ مربو طه تسري يابد موجبات بي غيرتي و بي اهميتي فرد در مقابل پيش پا افتاده ترين حقوقش را فراهم مي سازد اين رو حيه وحالت در واقع به منزله يك نوع بي هو يتي فرد يا گرو هي از انسانهاست كه زمينه استيلا ي افراد فرصت طلب را در سود جو يي هاي متعدد بوجود مي آورد.
آنچه تاكنون در خصوص حقوق حقه ومسلم بخش وسيعي از مردم ايران كه به زبان تركي در قالب قوميتهاي مختلف تكلم مي كنند مي توان گفت اينست كه همواره متانت و خويشتن داري اين مردم در خصوص حقوق منطقه اي خويش توسط افرادي حمل بربرداشتهاي غلط و كج انديشانه اي شده استكه نشان از رذالت فرصت طلبانِ بي مغز يست كه سردرآخوري كرده اند كه استعمار پير در دو راني طولاني با تو سل بر آن به ملتها حكومت كرد ولي نهايتا بجز عِرض خويش چيزي نبرد.
هفته پيش كوته فكري ابله در سطوري سخيف در نشريه ايران سر بر تنوري گرفت كه پيشينه آتش آنرا جاهلاني مغرور هر از چند گاهي در اشكال مختلف تدا رك مي بينند.
اين روز نامه كه نام زيباي ايران رابر خود نهاده است دانسته يا ندانسته به اقدامي دست زده كه ميليونها ايراني غيرتمند را آزرده خاطر ساخته وبا تو هين به هويت فرهنگي آنان پيش پا افتاده ترين حق مسلم آنان را كه لزوم حفظ احترام متقابل است زير پا گذاشته است.  هموطنان فارسي زبان  علي الخصوص تهرانيها در ميان ما ترك زبانها علي الخصوص آذريها از احترام ويژه اي برخوردارند ولي اين بدان معنا نيست كه مزيتي خاص و افزونتر داشته باشند بلكه بخاطر صرفا هم وطن بودنشان كه در تمامي مسائل مربوط به اين كشور با هم ديگر شريكيم تذكر اين واقعيت بخاطر آنست كه اگر معدودي افراد كوته فكر و كج انديش فقط وفقط بخاطر پايتخت نشين بود نشان خود را سر وگردني بالاتر گرفته وگاهگاهي هوس برتري طلبي بر كله بي فكرشان مي زند و وقتي گل مي كند چنان اراجيف و مزخرفاتي را در قبال يك ملت عظيم سر هم ميكنند، بدانند كه سخت در اشتباهند.به همين بهانه در كوتاه سخني بايد پرسيد كه چرا تاكنون مسئولين كشوري در مقابل چنين تو هين هايي سكوت كرده و همچنان نظاره گر چنين بي حرمتي ها هستند تا كِي بايد در فيلمها و سريالها نقش هاي ابلهانه وتو هين آميز به ترك زبانهااختصاص داده شود  اين كار گردانها و تهيه كننده ها به چه فكري هستند كه هر چه نقش دست آخر و منفي در فيلم نامه هست مالِ تركها باشد؟ هر چه لودگي و مسخره بازي هست نقش آفرين آن در برنامه ها تر كها بوده و همواره ادا واطوار خط دار و نمادهاي بي فرهنگي به قامت تركها دو خته مي شود...  ما قصد نداريم اين رفتارها را سياست گذاريِ دشمنان خارجي بناميم ولي هر چه هست ريشه در كج فهمي كساني دارد كه همواره با فرهنگ و ملت ترك زبان سرناسازگاري داشته و هيچ وقت عنصري فعال در ميان اين ملت را كه ترك با شد تحمل نمي كنند اگر به تمدن باستاني اين ملت بزرگ هم مراجعه كنيم ايرانيان بعنوان يك ملت واحد و متشكل از فارس ، ترك ، لر ، بلو چ  ،كرد و ...ساير قو ميتهاي اين ميهن پهناور به حساب آمده اندحال اين چه رفتار و افكار يست كه مانند يك بيماري عصبي بر جسم وروان عده اي معدود مستولي شده و همواره احساس كاذب مهتري داشته وبه ديگرآزاري مبتلا هستند؟!  چرا كسي به اين بيماران كهتري گرفته هم وطن رسيدگي نمي كند تا چنين آلودگيها پيش نيايد؟اين عقب افتاده ترين روش توهين است كه زبان كسي را تمسخر كنند! اگر آناني كه مدعي العمومنددر چنين مواقعي كه بسيار حساس نيز هست ساكت بمانند ودم بر نياورند هم به خود خيانت كرده اند وهم غيرت يك ملت را به سان آتشي برزير خاكستر نهان ساخته اند.شايسته است با عوامل بي مسؤليتي چنين جسارتي به نحو قانوني برخورد شود تا ديگراني كه از اين تفرقه افكني ها بهره مندمي شوند حساب دستشان آمده باشد.

رضا حسين پاشايي دانش پژوه و نابغه جوان اينترنتي در گفتگو با سيماي مراغه:

استفاده كنندگان از كامپيوتر و اينترنت در ايران  بايد

سيستم امنيتي خود را در برابر هكرهاي خارجي ارتقاء دهند

رضا حسين پاشايي دانش آموز جوان و نابغه اينترنت در گفتگو با خبرنگار ما گفت:ايران‌ آسيب‌ پذيرترين‌ كشور خاورميانه‌ دربرابر هكرهاي‌ اينترنتي مي باشد.
وي گفت: ‌ يكي‌ از معتبرترين‌ شركتهاي‌ توليد كننده‌سيستمهاي‌ امنيتي‌ رايانه‌اي‌ و اينترنتي‌ در دنيا براساس‌ تازه‌ترين‌ تحقيقات‌ خود اعلام‌ كرد كه‌ ايران‌درصدر كشورهاي‌ خاورميانه‌ از لحاظ آسيب‌پذيري‌ در برابر حملات‌ هكرهاي‌ اينترنتي‌ قراردارد.  اين‌ شركت‌ اعلام‌ كرده است كه‌ دربين‌ كشورهاي‌ داراي‌ تعداد نسبتا پايين‌ كاربران‌اينترنت‌، پنج‌ كشور خاورميانه‌ جزو 10 كشورآسيب‌پذير در برابر حملات‌ هكرها در دنيا قراردارند.
وي افزود: در سال‌ 2004 تعداد ويروسهاي‌ اينترنتي‌در سطح‌ جهان‌ بيش‌ از 50 درصد و سرقت‌ هويت‌نيز بيش‌ از 30 درصد افزايش‌ يافته است.
حسين پاشايي گفت: دو علت‌ عمده‌ ضعف‌ سيستمهاي‌ امنيتي‌اينترنتي‌ در خاورميانه‌، يكي‌ ضعف‌ قانون‌ دركشورهاي‌ خاورميانه‌ در برابر هكرها است‌ وديگري‌، سرمايه‌ گذاريهاي‌ ناچيزي‌ است‌ كه‌ درمنطقه‌ بر روي‌ سيستمهاي‌ امنيتي‌ رايانه‌ها انجام‌مي‌گيرد.
وي افزود: استفاده كنندگان از اينترنت در ايران به جاي استفاده هاي بي مورد از اينترنت بايد سطح معلومات خود را بالاخص امنيت سيستمهاي خود را ارتقاء دهند تا هكرهاي بيگانه خارجي نتوانند به راحتي بر روي سيستم آنها نفوذ كنند. و بالتبع فكر و مغز ايراني بايد در سطح جهاني مطرح شده و باعث شوند دنيا از مغز ايراني حساب برند.
وي گفت: همه ما مي دانيم اينترنت بهترين وسيله تبادل اطلاعات و پيشرفته ترين وسيله براي ارتباط با تمام نقاط جهان و علوم و فنون پيشرفته جهاني است. ولي متاسفانه عده اي از جوانان با سوء استفاده از اين وسيله با ارزش و استفاده هاي غيراخلاقي از آن نه تنها وقت با ارزش خود را تلف مي كنند بلكه با ايجاد جوي ناسالم در جامعه به تهاجمات فرهنگي دشمنان نظام و اسلام پاسخ مثبت مي دهند.
وي از جوانان خواست تا با استفاده هاي مفيد و علمي از اينترنت زمينه را براي شكوفايي اين علم جهاني و گسترده در ميهن اسلاميمان و شناساندن مغز ايراني به جهانيان تلاش كنند.
لازم به ذكر است رضا حسين پاشايي كه خود آشنايي بسيار زيادي با اينترنت دارد و در نوع خود نابغه اينترنتي به حساب مي آيد در اعتراض به هتك حرمت به نبي مكرم اسلام و در اعتراض به جهت گيريهاي سياسي كشورهاي اروپايي مخصوصا آمريكا در قبال استفاده از انرژي صلح آميز هسته اي اقدام به هك كردن بيش از 2000 سايت اينترنتي اروپايي و آمريكايي با نام مستعار(آروين)  كرده است كه خود خبرگزاريهاي اين كشورها از اين جوان مراغه اي بعنوان نابغه يادكرده اند.

  آيا اين اعتراض است ؟ نظر شما چيست؟

ارديبهشت داغ تهران، اتوبوس خط تجريش-انقلاب...ناگهان زنی با اين هيبت و هيات سوار اتوبوس می شود، مقعنه اش را به دست گرفته و نگاههای شگفت زده مردم به خودش  را رصد می کند!

عکس گرفتن از اين صحنه واقعا مشکل بود، چون هنوز از فمينيست بودن يا مجنون بودن مشاراليها اطلاعی در دست نبود و ممکن بود هر آن به سمت من و دوربين حمله ور شود، ولی با موفقيت عکاسی شد و بعد از شليک ! دوربين سالم به پايگاه خود بازگشت.

وی با خونسردی از اتوبوس پياده شد...در حالی که هنوز نفهميده بودم و هنوز هم نمی دانم  که اين خانم حالت طبيعی داشت و می خواست اعتراض سياسی بکند يا هوای داغ و...کار خودش را کرده بود،‌نظر شما چيه؟

البته بگم خبرنگار اين مطلب من نبودما . من اين مطلب رو از يكي از دوستان گرفتم  . ولي نظرخواهي رو فعال كردم كه لااقل نظرتونو دراين مورد بديد.

تهديد اسرائيل به محو ايران
از نقشه جهان!

در حالي كه جمهوري اسلامي ايران اعلام كرده است هرگونه تجاوز به خاك مقدس خود را با تمامي قوا پاسخ خواهد داد، شيمون پرز، معاون نخست‌وزير رژيم صهيونيستي گفت: محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري ايران كه خواستار محو اسرائيل از نقشه جهان شده است، بايد بخاطر داشته باشد كه كشور خودش را نيز مي‌توان نابود كرد.
به نوشته روزنامه صهيونيستي هاآرتص، پرز به خبرگزاري (رويترز)گفت: آنها مي خواهند اسرائيل را از روي نقشه محو كنند... حال كه مسئله نابودي مطرح شده، ايران هم مي تواند نابود شود اما من نمي‌خواهم رويكرد چشم در برابر چشم را پيشنهاد كنم
پرز افزود:  اسرائيل تحت هر شرايطي از خود دفاع مي كند اما ما آن را تنها مناقشه اي بين ايران و اسرائيل نمي‌دانيم.
 وي همچنين ادعا كرد كه ايران تلاش‌هاي جامعه بين‌المللي را براي حل تنش موجود بر سر اهداف هسته‌ايش به تمسخر گرفته و مسئله اعتبار شوراي امنيت سازمان ملل در ميان است.
معاون نخست وزير رژيم صهيونيستي گفت:  شوراي امنيت بايد اقدامي انجام دهد. اگر لحظه حساس فرا برسد و آنها قادر به اتخاذ اقدام يا سياستي نباشند... موجوديت شورا را به عنوان يك نهاد مهم جهاني به خطر مي اندازند.  پرز در بخش ديگري از سخنانش نسبت به ايجاد مسابقه اي تسليحاتي درصورتي كه ايران سلاح اتمي توليد كند، هشدار داد.
رژيم صهيونيستي با داشتن 100 تا 200 كلاهك هسته‌اي كه تحت هيچ نظارت بين‌المللي قرار ندارد، خطري جدي براي صلح و امنيت منطقه‌اي و بين‌المللي محسوب مي‌شود.

بهترين لحظه زندگي پرحرف‌ترين رئيس‌جمهور دنيا!

جورج بوش، رياست جمهوري آمريكا در گفت‌وگويي با يك روزنامه آلماني از بهترين و بدترين لحظات زندگي‌اش از زمان ورود به كاخ سفيد در سال 2001 سخن گفت.
جورج بوش به روزنامه آلماني  بيلد ام زونتاگ  گفت: بهترين لحظه در اين سال‌ها زماني بود كه يك ماهي سه و نيم كيلويي را از درياچه صيد كردم.
او بدترين لحظه را حملات 11 سپتامبر 2001 دانست كه طي آن حدود 3000 نفر در نيويورك و واشنگتن جان خود را از دست دادند.
با اين حال رئيس‌جمهور آمريكا گفته است كه او لحظات عالي بسيار زيادي را تجربه كرده است و مشكل است بهترين آن را تعيين كند.
جورج بوش درباره حملات 11 سپتامبر گفت: در چنين لحظاتي مدتي طول مي كشد تا درك كنيد چه اتفاقي افتاده است.
وي گفته: نسل جوان در آمريكا علاقه زيادي به مسابقات جام جهاني فوتبال دارد و اشخاص مسن مانند من به تازگي متوجه شده‌اند چرا اين مسابقات براي ساير مردم دنيا مهم است.

حتما بخونش !

خدايا ذهن من پراز  سؤال است
درونم هاج وواج وقيل وقال است
سؤالي دارمت يارب زيا رو
كه بالا ميرود پولش زپارو
بگو با من، فلان آقا چه كرده؟
»مگر او مي كند تخم دو زرده؟«
كه زير پاي او بنز وسمند است
يكي هم  همچو بنده مستمند است
بود ماشين بابايم قراضه
نه چون ماشين او آكبند وتازه
گمان كردي كه چون باباي بنده
به روي غصه وغم كرده خنده
هواي مهتري در سر ندارد ؟
كه عمرش را به پاكي مي گذارد
چرا فرزند آن مرد ريا كار
كه مردم گشته از دستش دل آزار
به هر روزش لباسي نو بپوشد
تكبر ها بر امثالم فروشد
اگرتاناكوراروزي نباشد
به سالي يك مرا روزي نباشد
مگر فرزند آن بابا چه دارد ؟
خوشي دائم بر احوالش ببارد
شد استخدام وماهم گشته علاف
زبس باباي او هر جا زند لاف
نه دانشگه،نه سربازي برفته
همه حل مي شود عرض دو هفته
چه شبها من نخفتم بهر تحصيل
نشستم تا كه مغزم را زنم بيل
چو پايم را به دانشگه نهادم
غم آمد روي غم هايم دمادم
الهي كل دانشگه فنا باد
كه كاغذ پاره اي بر عمر ما داد
نه تنها عمر ما،بَل پول بابا
گرفت وسخره كرد اين علم ما را
مرا مادر معلم هست وبابا
همه دانند كآن شغليست والا
چرا فرزندشان بيكاره باشد؟
همه خوشبخت واو بيچاره باشد
كجاي كارهايم اشتباه است؟
كه لبهايم نشيمنگاه آه است
چرا خالق تو ما را آفريدي ؟
ز بد بختي ما لذت چه ديدي؟
تومو دادي ،ولي پس شانه ام كو؟
حياتي داده اي ،كاشانه ام كو؟
هنر دادي،خريدارش ندادي
به علم كس چرا كارش ندادي؟
نهان در پشت هر كار تو حكمت
يقين منظور ما هم بوده خدمت
مگير از ما به دل درد دلم بود
بگفتم با تو آنچه مشكلم بود
بيا از جرم ما صرف نظر كن
اگر شد فرصتي بر ما نظر كن

شده تا حالا از چيزي بدتان بيايد،آنقدر كه بخواهيد يك جوري از جلو چشمتان دورش كنيد؟ مخصوصا كه حق هم داشته باشيد كه از آن چيز بدتان بيايد ؟!
-من بدم مي آيد!!از اين كه سر كلاس به بغل دستي ام نگاه كنم تا بپرسم»جمله آخر استاد چه بود«و ببينم به جاي تخته به دختر جلويي نگاه مي كند .
-من بدم مي آيد!! از اين كه دوستم موقع جزوه گرفتن از دختر همكلاسيمان به جاي آنكه نگاهش به جزوه باشد ،به ناخن هاي نارنجي رنگش نگاه مي‌كند!!
-من بدم مي آيد !!هر وقت به بوفه مي روم بايد از جلو  دانشجوياني رد بشوم كه بدون هيچ خجالتي د ر مورد مش موي دختر همكلاسيشان صحبت مي‌كنند !!
-  من بدم مي آيد!!از اين كه وقتي از دوستم مي پرسم، مي داند كداميك از دختر ها جزوه  تميز و كافي دارد ؟ بگويد همانكه ماتيك مسي مي زند وپشت چشمش را آبي مي كند.
-من بدم مي آيد !! از اين كه ساعت هفت صبح با يكي از دختر هاي همكلاسم همزمان از مترو پياده مي شويم اما هميشه ديرتر از من به كلاس مي رسد،  چون اول مي رود دستشويي هاي ساختمان ابن سينا وبعد  با صورت رنگي تري به كلاس مي آيد!!
-  من بدم مي آيد !!از اين كه يكي از دختر هاي هم دوره ما كه آنقدر ساده بود،حالا مثل عروسها خودش را درست مي كند. از اين يكي براي اين بدم مي آيد كه نمي فهمم در دانشگاه ما چي به آدمها ياد مي دهند كه اينجورتغيير مي‌كنند . دانشگاه جاي درس خواندن است. براي درس خواندن هم مهم نيست چه ريخت وقيا فه وتيپي داشته باشي، چه برسد كه اين قدر سقوط كني ؟ !
استاد...   چند روز پيش وقتي كلاس تمام شد گفت معايب مانتوي تنگ از مزايايش بيشتر است.  مي خواستم حالا كه استاد بحثش را مطرح كرده  بروم ازآن دختري كه مانتوش آنقدر تنگ است كه هر لحظه فكر مي كني الان يا نفسش بند ميآيديادكمهاش مي پرد هوا،  بپرسم لطف آنكه بدنش را براي اين همه چشم دراين لوله بخاري قاب گرفته است چيست؟
اما نرفتم ، چون دوست نداشتم كسي مرا در كنار او ببيند!
مي دانيد؟  من هميشه فكر مي‌كردم فرق آدم از روزي كه پا به دانشگاه آن هم شريفش مي‌گذارد تا روزي كه از آن خارج شود فقط در سطح معلومات وفرهنگ وشعورش است .آن هم در جهت صعودش.ولي حالا هر چه مي خواهم برهنگي را در يكي از اين هاجا بدهم نمي توا نم!
-  من بدم مي آيد!! از اين كه دانشگاه به جاي آنكه چيزي به آدم بدهد ،چيزي ازش بگيرد . آن هم چيزهاي نا ياب وبا ارزشي مثل حيا از دخترها وغيرت از پسرها!!
من خيلي بدم مي آيد،آنقدر كه مي خواهم همه اين چيزها را از جلو چشمم دور كنم.

اولا،جوانان عزيز ما مسلمان واعتقاد به خداوند وروز قيامت دارند والگوي ايشان ائمه اطهاروحضرت زهرا (س) وغيرت ومردانگي وعفت وپاكدامني آنها اجازه نمی دهد با نامحرم رابطه غی شرعی داشته باشند.
ثانيا،   دين مقدس اسلام هر سخن وعملي را كه بر روح ويا جسم  وشخصيت انسان لطمه وارد  كند آن را حرام مي داند .بنابراين داشتن دوست براي دختران وپسران به سبك غربي چون موجب ايجا د جو بد بيني وكاهش خواستگار براي دختران بخاطر داشتن سوء سابقه ؛ وافزايش طلاق به خاطر وجود بد بيني زوجين نسبت به زندگي قبل از ازدواج همسر خود ، افت تحصيلي به خاطر سرگرمي هايي از قبيل نوشتن نامه هاي عاشقانه،تماس هاي مكرر تلفني وتمركز  ذهن به صورت طولاني به موضوعي غير از درس  وملاقات هاي وقت گير واضطرابهاي جانبي -از بين رفتن هويت ديني وملي -تأخير در ازدواج وافزايش سن ازدواج -قرار گرفتن در معرض خطر -باعث تحقير وذلت به خاطر از بين رفتن وقار وشخصيت دختران وپسران  ونيز باعث مكافات عمل و از دست رفتن بالاترين سرمايه زندگي به سبب اينكه اغلب  روابط در نهايت منجر به از دست دادن عفت توسط دختران مي گردد.
نابودي غيرت ومردانگي پسران -از همه خطرناكتر  وزشت تر ،  منشاءبيماري ايدز-  وحتي منشاء بسياري از خودكشي هاي ناشي از ناكامي -   عملي است حرام ودر اسلام چيزي به عنوان دوستي بين  دختران وپسران وجود ندارد.